Redirectketen
Een redirect chain is een reeks van twee of meer redirects tussen de oorspronkelijke URL en de eindbestemming, bijvoorbeeld van A naar B naar C. Ketens vertragen gebruikers, verspillen crawlcapaciteit en kunnen ervoor zorgen dat Google stopt voordat de eindpagina is bereikt.
Een redirect chain ontstaat als een URL redirect naar een andere URL die zelf weer redirect. In plaats van rechtstreeks van de oude naar de nieuwe pagina te gaan, moeten browsers en crawlers meerdere verzoeken achter elkaar doen.
Een typisch voorbeeld: http://example.com/shoes redirect naar https://example.com/shoes, dat redirect naar https://www.example.com/shoes, dat weer redirect naar https://www.example.com/shoes/ met een slash aan het eind. Vier verzoeken voor één pagina. Zulke ketens bouwen zich in de loop der jaren op als sites overstappen op HTTPS, van hostnaam wisselen, categorieën herindelen en pagina's hernoemen, en er telkens een nieuwe redirect bovenop de oude komt.
Een redirect loop is de kapotte variant: A redirect naar B en B redirect terug naar A. De pagina laadt nooit en browsers tonen een foutmelding.
Waarom ketens een probleem zijn:
- Snelheid. Elke stap voegt een volledige rondgang naar de server toe, en dat merk je op mobiele verbindingen.
- Crawlen. Googlebot volgt tot 10 redirectstappen; daarna geeft hij het op en wordt de eindpagina via die URL niet bereikt. Ook kortere ketens kosten op grote sites crawlcapaciteit.
- Signalen. Elke extra stap is weer een kans dat er iets misgaat: een tijdelijke redirect in het midden, een stap naar een pagina die later verandert, of een verkeerde instelling die de hele keten breekt.
- Andere bots. Sommige crawlers, waaronder linkcheckers en bepaalde AI-bots, volgen minder redirects dan Google.
Zo vind je ze. SEO-crawlers tonen redirectketens en loops in een apart rapport. Voor losse URL's laat het tabblad Netwerk in de ontwikkelaarstools van je browser elke stap en de bijbehorende statuscode zien. Check vooral de URL's die backlinks krijgen, want die brengen waarde je site in.
Zo los je ze op:
- Pas elke redirectregel aan, zodat de oorspronkelijke URL in één stap rechtstreeks naar de eindbestemming wijst.
- Werk interne links, canonicals, hreflang-annotaties en sitemaps bij naar de definitieve URL, zodat je eigen site nooit een redirect veroorzaakt.
- Combineer regels voor protocol en hostnaam: redirect http en non-www in één stap rechtstreeks naar https://www.
- Zorg dat elke stap een permanente redirect is (301 of 308). Een 302 in het midden geeft een tegenstrijdig signaal.
- Bewaar van elke migratie een redirectoverzicht, zodat de volgende migratie daarop kan voortbouwen in plaats van nieuwe redirects op oude te stapelen.
Backlinks en ketens. Wijst een belangrijke backlink naar een oude URL aan het begin van een lange keten, vraag de linkende site dan waar mogelijk om hem bij te werken naar de huidige URL. Dan ben je helemaal niet meer afhankelijk van je redirects. Bij gesponsorde artikelen is het goed gebruik om publishers meteen de definitieve, canonieke URL te geven, zodat de link zonder redirect naar de juiste pagina wijst.
Vragen over redirectketens
Hoeveel redirects volgt Googlebot?
Tot 10 stappen in een keten. Daarna stopt hij, maar streef naar één stap van elke oude URL naar de eindbestemming.
Verliezen redirect chains linkwaarde?
Permanente redirects geven signalen door, maar elke extra stap voegt risico toe en vertraagt het crawlen. Eén directe redirect is altijd de veiligere keuze.
Wat is het verschil tussen een redirect chain en een redirect loop?
Een keten komt na meerdere stappen uiteindelijk bij een eindpagina uit. Een loop stuurt het verzoek terug naar een eerdere URL, waardoor de pagina nooit laadt.